Happy New Year

2014 er snart forbi.

Det har vært et travelt, spennende og lærerikt år. 

Jentena har fått testa skiene sine, kjekt i hagen til bestå og bestn

Påsketur til Lærdal med campingvogn.

Ein del kakeprosjekt har da også blitt.

Emma Dorthea har kasta både smokken og bleien i løpet av 2014. 

Sandra Gabriella er blitt skolejenta høsten 2014. 

Litt reising har det blitt i 2014 også. 

Igjennom vervet mitt har eg møtt mange trivelige folk, har fått deltatt på kurs, seminar, samlinger og konferanser. Eg har fått væra med dyktige tillitsvalgte på arbeidsplassbesøk, truffet medlemmer og fremtidige medlemmer. 

Eg vil med detta ønske familie, venner, kollegaer og kjente eit riktig Godt Nytt pr og takker for året som har vært! 

           Kvamskogen desember 2014

 

Ukomfortabelt

Steike kor ukomfortabelt, men på samme  tid kjekt! 

At denna frøkna har tatt på seg kjole heilt frivillig skjer ikkje kver dag. At eg kjøpt kjolen på eget initiativ, e og heilt utrulig. 

Normala ville vore at ho mor hadde dradd meg inn på ein butikk, funne ein haug med kjola og trøkt meg inn i eit klaustrofobisk prøverom!  Som no plutselig har mykje større plass. 

Det er fortsatt sånn at eg trives best i joggebuksa og hettegenseren, slik vil det vel alltid være. Det er kan ein føle seg komfortabel med. 

Kim....

O

Du og eg e like

Men samtidig ulike

Egentlig frå samme sti

Men allikevel e da vidder i mellom 

Ein trakke i ein sti

Som ein kanskje ikkje burde

Men eg har vel min rett 

Når eg føle det er nåke so mangle

Hadde du berre visst

Hadde eg berre turd å sagt hei

Eg skal sei hei........ein dag

Trykk da vel!

Kor vanskelig kan da væra

å trykka

Egentlig ikkje, men eg 

Klare da ikkje

Lika ikkje uvissheten da

Gjer meg

Ka blir hans reaksjon

Eit smil eller ei hånd so sei nei

Å veta ken han e uten at

Han veit ken eg e

Ein so da burde vore 

Lett å sei hei til

So lik at da burde 

Vore enkelt

Men og så ulik for

Me har forskjellig utgangspunkt

Trykka eller ikkje trykka....

Heldige meg

Heldige meg

som har det helt greit

Heldige meg 

som bor der eg bor

Har gode venner rundt meg

Eg har det godt

Men eg tenker og på

Dei som har bekymringer 

For ka morgendagen bringer

Som ikkje veit

Å sette pris på kverdagen 

Var ikkje nåke eg tenke på

Men ein veit ikkje ka morgendagen 

bringe, så sett pris på det ein har.

Eg leste ein status i går som eg likte veldig godt: 

"Å være lykkelig betyr ikke at du har alt, men du er takknemlig for det du har."

Mine valg

Ein ting eg har erfart de siste åra, tja tre-fire siste åra, er at mine valg i livet er mine valg, andre sine valg er deiras valg. Og forstå da at me vil aldri ta absolutt heilt like valg dersom me var i samme situasjon.

Dei sei at i løpet av ein dag tar me ca 30 000 valg, nåken skjer automatisk som når ein går på butikken og tar de vanlige matvarene opp i handlevogna. Andre valg tenkjer man meir over, treng eg virkelig ny buksa, må eg virkelig ha ny vinterjakke? 

Så har me den tredje valgkategorien, valg som påvirke oss resten av livet. 

Valg man feiler og lærer av. Valg man som gjekk bra, og andre ikkje fult så bra.

Eg har tatt valg som ikke berre kanskje, men eg veit andre ville gjort annerledes. Og så klart har eg venner som har tatt heilt andre valg enn da eg ville gjort i samme situasjon. 

Me e forskjellig, og da e valgene våre og.

Og det er ikkje alltid ein føle trangen for å fortelle koffor ein tok dei valga ein tok...

Ikkje A4

Pang! Der kom kverdagen tilbake etter ein ganske avslappende ferie. 

Tilbake til kverdag, jobb, barnehage, skule, leksehjelp og SFO. 

Her i huset e da ikkje akkurat A4 når da gjelder arbeidstider. 

Så ka gjer ein då, når arbeidstida til tider er utenfor barnehagen og skulens åpningstid? Ja, eg veit at da e andre som har større utfordringa enn meg, eg som  av og til tar turen over  fjellet til Oslo eller e på konferanser over fleire dager og ett kveldsmøte ein og annen gongen..

Jo, ka sku ein gjort uten besteforeldre?  Heldige oss, Sandra og Emma so har besteforeldre i nærheten (ca 100meter frå oss). Og som ofta sei ja til å væra barnevakt, sjøl om dei har ein travel kverdag.

Eg sett iallefall kjempe stor pris på at mine to har bestå og bestn rett ned i veien, som veldig ofta sei ja, men veit samtidig å sei nei dersom det ikkje passar i deiras planer.

Som Sandra og Emma sei: Bestå og bestn e dei snillaste. Så får dei læra litt rampestreker og tullesanger hjå bestn, men bestå ristar på hodet :)