Personligheten

Eg får idear til innlegg gjennom kverdagen min, som gjer meg oppmerksom på forskjellige ting. I dag blei temaet fordommar/holdninger ovenfor overvektige.

For akkurat et år siden, kunne eg som kjent plusse på 40kg på vekta. 

Handle klær var ikkje berre et hærk fordi eg ikkje like da (gjer ikkje da den dag i dag heller), men og fordi eg fleire gonga opplevde når eg kom inn i ein butikk at da lyste lang vei frå butikkmedarbeidarane at "vi har ikke klær som passer deg". 

Ein fekk blikk på McDonalds når ein ville væra snill med ungane ein lørdag, blikk som sei "ser du har spist dine burgara ja"

Kroppsspråket vårt utgjer cirka 80% av kommunikasjonen vår. Eg er sjøl ein person som kan sei ein ting med ord, men ansiktet mitt sei heilt nåke annet. Og har sjøl satt meg i ein del ubehagelige situasjoner på grunn av at folk ser meir på Kroppsspråket enn orda som kjem ut munnen. 

Det er mange overvektige som kver dag kvir seg til å gå på butikken på grunn av blikk og kommentarar. 

Det er ikkje alle overvektige som kan nåke for at vekta ikkje går nedover, det er mange som prøver både med kostendringer og mosjon. Det er ikkje alle da fungerer for. 

Da som funke for meg, er ikkje sikkert funkar for andre og omvendt. Kver og ein har sin måte å trives på. 

Eg trivdes ikkje med vekta eg hadde, eg gjorde nåke med, men personligheten til Ina Dorthea er ikkje forsvunne. Og for meg er personligheten til personer som betyr mest, ikkje ka tallet på vekta viser.