Ingen baktanke

Vips, så var kjøkkenmaskina på plass igjen etter reperasjon. Og den er i sving med gjærdeig og kakebakst. 

(Les innlegget med humor) 

I kveld fekk eg innfallet igjen, typisk, sånn i ni tida om kvelden. Ja, då kjem eg på at da hadde vært greit å laga ei kaka, liksom! Ingen som har bestilt eller ingen som eg kjenner har bursdag. Men kaka må lagast! 

Eg e ikkje nåke kakespisar sjøl (kakedeig e eg ein helt på å eta), så nåken må jo få den kako so eg absolutt må laga, når eg helst skulle vært på vei i seng. 

Eg har fått spørsmålet om koffor eg gjer da, ka e baktanken med da?! Nei, du! Her er det ingen baktanke med da, er det ikkje lenger lov å væra snill mot andre uten at det skal være ein baktanke med da? 

Dersom eg har lyst å lage karameller og sende de landet rundt til personer eg meine fortjene da, så gjer eg da. Finn eg ut at eg har lyst å gje vekk ei kaka eg absolutt må lage, men ikkje et sjøl, ja då gjer eg da ;) ;)