Eg hate å trene, virkelig hate da!
Dørstokkmila er ufattelig lang og vond
Eg kunne gjort mykje for at nåke andre kunne trent for meg, men at eg fekk resultatet av treninga.
Men nei, da fungere jo ikkje sånn, her må ein jobba for resultatet sjøl.
Sommerkroppen 2014 e da for seint å gjera nåke med (her eg ligg på sofaen og knaske i meg svenskesnop). Så eg starte målet for Sommerkroppen 2015, då e eg iallefall ute i god tid:)
Men sånn heilt seriøst så veit eg at eg er nødt til å trene for å holde vektreduksjonen i sjakk. Å gå ned i vekt e ikkje da vanskeligaste (ikkje for meg i allefall), da som utfordringa, e å holde da i sjakk.
Når eg gjekk på spinning på treningssenteret så telte eg sanger for at treninga skulle gå fortare, når eg går på fjelltura, så lage eg meg halv mål heile veien, for at eg skal komma meg på toppen.
Klart da e ein god følelse når ein veit nå e da siste sangen instruktøren skal kjøra deg igjennom på sykkelen, og når du veit at opp denne bakken, så har du nådd toppen.
Kanskje når kondisen er bedre eg vil lika treninga bedre?
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar